|
Henryk Sienkiewicz urodzi³
siê 5 maja 1846 roku w Woli Okrzejskiej (ziemia ³ukowska)
na Podlasiu, w rodzinie ubo¿ej¹cego szlachcica, Józefa
Sienkiewicza. Matk¹ jego by³a Stefania z Cieciszowskich
pochodz¹ca z zamo¿nej rodziny szlacheckiej. Wspó³czesnoœæ
rodziny Sienkiewiczów daleka by³a od dawnej œwietnoœci:
¿ywe wspomnienia, œwietne koligacje nie pomog³y zmieniæ
sytuacji maj¹tkowej, która by³a ciê¿ka;
liczono wiêc raczej na pomoc materialn¹ synów, rozpoczynaj¹cych
naukê w mieœcie, ni¿ spieszono, by pomóc
im u pocz¹tków ich drogi ¿yciowej. W roku 1858
Henryk zacz¹³ naukê w gimnazjum realnym w Warszawie,
które mieœci³o siê w Pa³acu Kazimierzowskim.
Mieszka³ najpierw na stancji na Starym Mieœcie,, a w roku
1861, po sprzeda¿y maj¹tku Wê¿yczyna, zamieszka³
w mieszkaniu rodziców przy ul. Nowy Œwiat 7. Nie móg³
siê pochlubiæ sukcesami pilnego i zdolnego ucznia; dopiero
w 1866 roku uzyska³ œwiadectwo dojrza³oœci i zgodnie
z wol¹ rodziców zapisa³ siê na Wydzia³
Lekarski warszawskiej Szko³y G³ównej. W nastêpnym
roku przeniós³ siê jednak na Wydzia³ Filozoficzno
- Historyczny. Rodzice nie aprobowali zamiany pewnych honorariów
lekarskich na niepewne wawrzyny pisarza czy autorytet uczonego. W
dniu 27 paŸdziernika 1910 roku "Kurier Warszawski"
rozpoczyna druk powieœci "W pustyni i w puszczy", niemal
równoczeœnie "Dziennik Poznañski", "S³owo
Polskie", "Dziennik Chicagowski" drukuj¹ tê
powieœæ, która pozyska dla twórczoœci
Sienkiewicza nowy kr¹g odbiorców: dzieci i m³odzie¿.
Od pierwszego ksi¹¿kowego wydania powieœæ ta
sta³a siê ulubion¹ lektur¹ polskich dzieci; mistrzowska
d³oñ Sienkiewicza otworzy³a przed nimi zaczarowany
kraj opowieœci i zachêci³a do lepszego jego poznania.
W r. 1911 ukaza³a siê pierwsza wzmianka o "Legionach",
które by³y og³oszone w r. 1913 w "Tygodniku
Ilustrowanym". Po wybuchu wojny Sienkiewicz wyjecha³ do
Krakowa, a potem do Wiednia, wreszcie do neutralnej Szwajcarii, gdzie
prowadzi³ o¿ywion¹ dzia³alnoœæ propagandow¹
i spo³eczn¹. W styczniu 1915 roku wyg³osi³ przemówienie
nad trumn¹ T. T. Je¿a, g³oœnego pisarza i wytrwa³ego
bojownika sprawy polskiej. W tym¿e czasie zosta³ zorganizowany
przy udziale Ignacego Paderewskiego i Antoniego Osuchowskiego Komitet
Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. Pracy w tym Komitecie, poœwiêca
pisarz czas i si³y ostatnich lat jego ¿ycia. "Te porywy fantazji i bujnoœæ wyobraŸni, którym, jak pan twierdzi, nie móg³by siê oddawaæ, studiuj¹c medycynê, nie dadz¹ mu, niestety, pewnego, niezawis³ego chleba, na który pracowaæ przeznaczony. Z postêpem lat i doœwiadczeniem przejd¹ same z siebie, wynikiem ich bêdzie kilkanaœcie arkuszy zabazgranych uczonymi rozprawami, których nikt czytaæ nie zechce, a stanowisko jego w œwiecie pozostanie zawsze na stopniu niskim, ¿e mu ani s³awy, ani szczêœcia dobrego bytu nie zapewni."
Dzieki za hosta Friko.pl ! |
|
|